Motyw agresji w malarstwie

Jacques-Louis David Porwanie Sabinek

Obraz pokazuje walczącą ludność: wojowników z tarczami, a także kobiety z dziećmi wplątane w walkę. Porwanie Sabinek nawiązuje do historycznego wydarzenia z dziejów Rzymu: na igrzyska rzymskie przybyły kobiety sabiniańskie, Romulus rozkazał je porwać i wydać za mąż. Doprowadziło to do wybuchu wojny między Sabinami a Rzymianami. Na prośbę kobiet walki zostały przerwane, a przeciwnicy pogodzili się.

Jest to przykład agresji wojennej – wydawała się ona jedynym sposobem na odzyskanie córek. Wydarzenie pokazuje też, że agresję można pohamować: dowodzi tego zawarty sojusz.

Francisco de Goya y Lucientes cykl Okropności wojny

Ryciny nawiązują do wojen napoleońskich, które miały miejsce w Hiszpanii (1808-1814). Cykl jest realistyczny i drastyczny, ukazuje cierpienie ludności, zmagania z działaniami wojennymi. Jednym z najbardziej znanych obrazów należących do cyklu jest Rozstrzelanie powstańców madryckich 3 maja 1808 roku. To sprzeciw wobec walk i agresji, które dotykają zwykłych obywateli. Dzieło ma wymiar ponadczasowy.

Inne przykłady malarskie:

• Jacopo Tintoretto Kain zabijający Abla (pierwsze morderstwo według Biblii)
• Francisco de Goya y Lucientes Saturn pożerający jedno ze swoich dzieci (mitologiczny kanibalizm)
• Eugène Delacroix Rzeź na Chios (mord dokonany przez Turków na ludności greckiej)
• Plakat WARA (agresja Niemiec na Polskę, kampania wrześniowa 1939)