Motyw teatru - Motyw teatru w malarstwie

James Ensor Intryga

Oto tłumek ludzi sprawiających na nas raczej upiorne wrażenie – mężczyzna o rysach półinteligenta w cylindrze, dwie przerysowane kobiety, z których jedna udziela wszystkim reprymendy, a druga trzyma protekcjonalnie rękę na ramieniu mężczyzny. Pozostali ludzie równie brzydcy stoją ściśnięci z grymasem na twarzach-maskach. Nikt tu nie wygląda normalnie, nawet dziecko przelewające się kobiecie przez ramię przypomina bardziej lalkę niż żywe stworzenie. Zdeformowane ludzkie kształty i twarze w maskach to wizja artysty, który nikomu nie ufał i uważał, że wygląd jest zwodniczy. Ludzie, których widzimy, są aktorami nieznanego nam przedstawienia. Jeśli założymy, że życie to teatr, zauważymy, że wszyscy gramy jakieś role, mniej lub bardziej przyjazne światu.

 

Edgar Degas Café-concert

Widzimy kobietę z rozłożonymi rękami, wychyloną w stronę widowni, za nią stoją pozostałe aktorki. Wyrazista linia światła kreśli podłogę, na której odbywa się koncert czy też przedstawienie. Na pierwszym planie rysują się postacie z widowni i muzycy. Dzięki ciepłym półtonom został zbudowany nastrój teatralnego wydarzenia.

 

Inne przykłady malarskie

  • Pietro Longhi Nosorożec w Wenecji (pokaz zwierzęcia)
  • Max Ernst Ubieranie poślubionej (kobieta w masce i pióropuszu), Anioł ognia (wirujące szaty z maską potwora)
  • Edgar Degas Lekcja tańca (próba baletowa na deskach teatru)
  • Jan Piotr Norblin Marionetki (zaaranżowana mała scena teatralna)
  • Tadeusz Makowski Teatr dziecięcy (świat dzieci; przedziwne kostiumy, spiczaste czapeczki, papierowe maski)
  • Zygmunt Vogel Widok Teatru Publicznego w Warszawie (akwarela przedstawiająca budynek teatru)
  • Józef Pankiewicz Kuźnia – Rzym, pod arkadą teatru Marcellusa