na6.pl

Listy starego diabła do młodego

autor: C.S. Lewis

epoka: Współczesność

  • Listy starego diabła do młodego - opracowanie
  • Listy starego diabła do młodego - streszczenie
  • Zobacz inne lektury

    Geneza utworu i znaczenie tytułu

    Geneza utworu

    Przedstawienie diabła w sztuce

    Od czasów epoki średniowiecza, kiedy decyzją Kościoła katolickiego w wiarę chrześcijańską wpleciona została instytucja piekła, artyści zaczęli w swoich utworach przedstawiać postacie diabłów. Na stereotypowy wygląd wysłannika piekieł składały się rogi i jedna noga kozia, zakończona kopytem, zamiast ludzkiej, a także ogon oraz skrzydła (o kształcie skrzydeł nietoperza). Od XIX wieku sam wygląd diabła nie był już taki istotny, a od XX wieku zyskał on i inne, oprócz tradycyjnego, sposoby przedstawiania. Między innymi w literaturze można zaobserwować diabła pokazanego pod postacią dostojnego dżentelmena w garniturze.

    Przedstawianie diabła jako półczłowiek, półzwierzę miało na celu zeszpecenie jego wyglądu i pokazanie, że jest to potwór przesiąknięty złem i wyłącznie do czynienia zła stworzony.

     

    Chrześcijaństwo Lewisa

    Autor Listów starego diabła do młodego, Clive Staples Lewis, sam pochodził z rodziny należącej do Kościoła anglikańskiego. Jako młody człowiek, między innymi wskutek przeżyć związanych z udziałem w I wojnie światowej, odrzucił wiarę chrześcijańską i uważał się za ateistę. W latach trzydziestych XX wieku, kiedy wykładał literaturę na Uniwersytecie w Oksfordzie, w wieku 31 lat pisarz przeżył nawrócenie. Stał się wówczas człowiekiem głęboko wierzącym i przystąpił na powrót do Kościoła anglikańskiego. Miało to znaczny wpływ na jego późniejszą twórczość.

     

    Czas powstania utworu

    Listy starego diabła do młodego powstały podczas II wojny światowej, w czasie kiedy terytorium Anglii było bombardowane przez lotnictwo niemieckie. Zawarte jest do tego odniesienie w treści utworu (bohater kuszony przez młodego diabła ginie podczas nalotu). Sam pomysł na nie przyszedł autorowi, wedle jego własnych słów z jednego z listów do brata, w kościele, po zakończeniu się porannego nabożeństwa. Utwór był początkowo publikowany w czasopiśmie „The Guardian” w 1941 roku. Pierwsze wydanie książkowe miało miejsce już w 1942 roku, a same Listy starego diabła do młodego cieszyły się dużym zainteresowaniem wśród czytelników.

     

    Znaczenie tytułu

    Tytuł utworu odnosi się zarówno do jego formy, jak i treści. Mówi o tym, że tekst będzie pod postacią listów. Podaje także informację na temat głównych postaci pojawiających się w nim – starego i młodego diabła.

    Bartosz Charachajczuk