Motywy akwatyczne w malarstwie

Antonio Canaletto Molo, widok z Placu św. Marka

Płótno niezwykle nastrojowe, utrzymane w ciepłych barwach. Całość pejzażu niezwykle realistyczna. Woda została przedstawiona tu jako przyjazna człowiekowi. Jej toń jest spokojna. Gondolierzy bez lęku się poruszają po kanałach. Woda nie jest tu żywiołem, lecz czymś zupełnie poddanym człowiekowi, ponieważ pozostaje ujarzmiona w sztucznych korytach.

Caspar David Friedrich Wschód księżyca na morzu

Obraz w tonacji różowo-szarej, pełen światłocieni, oddaje bardzo głęboką perspektywę. Woda, tutaj niezwykle spokojna, buduje nastrój wyciszenia i refleksji. Na brzegu i nieco dalej w głębi przedstawione są postacie, wpatrujące się we wschodzący nad wodą księżyc.

Inne przykłady malarskie:

• Théodore Gericault Tratwa Meduzy (los przegranych w walce z żywiołem jako metafora ludzkiego życia);
• Edgar Degas Morze (nieujarzmiona potęga przyrody);
• Katsushika Hokusai Wielka fala w Kanagawa (potęga tsunami);
• Eduard Manet Ucieczka Rocheforta (tradycja marynistyczna);
• Paul Gauguin Kobiety z Tahiti (tytuł alternatywny: Na plaży);
• Eugène Delacroix Fale rozbijające się o brzeg (zderzenie żywiołów: morze-ziemia);
• Paul Cezanne Widok na Zatokę Marsylską (połączenie: morze-cywilizacja miejska);
• Pierre Auguste Renoir Dziewczyny nad brzegiem morza (morski krajobraz współgra z nastrojem przedstawionych postaci);

Claude Monet Staw z lilią wodną (pejzaż impresjonistyczny).