Ǻke Parmerud The Heart of Silence (Serce ciszy) performance multimedialny
Utwór przedstawia samotność człowieka wobec ekstremalnych warunków przyrodniczych. W spektaklu wykorzystano nagrania wideo, slajdy i nagrania dźwiękowe zarejestrowane podczas wyprawy naukowej „Ocean Arktyczny” w roku 1996. W warstwie wizualnej zastosowano pokaz slajdów ze sterowanych komputerowo projektorów, częściowo zintegrowany z projekcją wideo. W warstwie słownej, ze względu na oryginalne brzmienie, długie frazy i nietypowe sylaby użyto tekstów z mitologii Eskimosów w oryginalnym języku (partia chóru). W warstwie muzycznej wykorzystano dźwięki lodu, wiatru i głosów, poddane elektroakustycznemu przetworzeniu.
muz. i wyk. Myslovitz, sł. Wojciech Powaga Długość dźwięku samotności (płyta Miłość w czasach popkultury)
Opowieść podmiotu lirycznego o samotności z wyboru: „Przede mną droga, którą znam, / Którą ja wybrałem sam”. Nie odczuwa potrzeby bycia doskonałym, idealnym. Pragnie być sobą: „Wiesz lubię wieczory / Lubię się schować na jakiś czas / I jakoś tak nienaturalnie, / trochę przesadnie / Pobyć sam [¼]”. Jest świadomy tego, że w miejscu, w którym się znalazł, kolejny raz nie może urzeczywistnić swoich pragnień o samotności. Przyszło mu żyć w świecie zdominowanym przez produkty przemysłu, gdzie nawet miłość jest „papierowa”. Wybiera znaną drogę samotności.
Inne przykłady muzyczne