Andrzej Panufnik Muzyka jesieni na orkiestrę
Utwór poświęcony pamięci zmarłego przyjaciela kompozytora, będący reakcją na kres ludzkiego życia pełnego cierpień i na symbolikę zamierania jesiennej przyrody. Tryptyk, którego symetryczną budowę podkreśla faktura, rytm tempo i dynamika. Przykładem symetrii utworu jest część trzecia, będąca odbiciem części pierwszej w zakresie tempa, rytmu i dynamiki. Część środkowa pełni rolę osi symetrii, będąc równocześnie formą zwierciadlaną. Jej początek stanowi partia kontrabasów w wolnym tempie. Kompozytor buduje napięcie poprzez stopniowe przyspieszanie tempa i potęgowanie brzmienia wprowadzaniem kolejnych instrumentów orkiestry oprócz fortepianu. W osiągniętej kulminacji następuje chwilowe zatrzymanie akcji, po czym rozpoczyna się proces odwrotny: zwalnianie tempa i redukcja ilości instrumentów (kontrabasy). Materiał muzyczny tej części stanowią powtórzenia jednego, niskiego dźwięku granego na fortepianie. Pełni on rolę pulsu, który – podobnie jak bicie serca czy zegara – odmierza upływający czas, przedwczesny kres życia i zamieranie przyrody.
muz. i sł. Grzegorz Ciechowski, wyk. Republika Gdzie są moi przyjaciele (płyta Biała flaga)
Podmiot liryczny szuka swoich przyjaciół: „gdzie oni są / gdzie wszyscy moi przyjaciele”. Potrzebuje pomocy przyjaciół: „zabrakło ich / choć zawsze było ich niewielu”. Odnajduje ich w „mrocznych instytucjach”, w szponach „galopującej prostytucji”. Wspomina wspólne cele sprzed lat: „gdzie są moi przyjaciele / bojownicy z tamtych lat”. Jest rozczarowany odnalezionym przyjacielem, który opowiada o tym, „jak się stara ładnie siedzieć i wysławiać”. Podmiot liryczny kpi z tonu jego głosu, ukłonu, wiary i przekonań. Ogarnia go przygnębienie, gdyż inaczej zapamiętał swoich przyjaciół. Odnalezieni „maszerują ramię w ramię wprost /
i w bamboszach, w garniturach / z pidżamami pod pachami / z posadami, podatkami i z białymi chorągwiami [¼]”.
Inne przykłady muzyczne