Nicolas Poussin Natchnienie poety
Oto na górę Parnas przychodzi poeta, prosząc o natchnienie. Siedzący Apollo (opiekun dziewięciu muz) jedną ręką trzyma lirę, na której wspiera drugą dłoń wyciągniętą w kierunku papieru, w ten sposób sugerując twórcy temat i sposób pisania. Obok boga stoi jedna z muz oraz dwaj mali geniusze (jeden w powietrzu) trzymający wieńce laurowe, symbol wiecznej sławy. Wieńców jest aż trzy, co może sugerować, że Poussin nawołuje do łączenia trzech sztuk – poezji, muzyki i malarstwa. Jeden z geniuszy trzyma wieniec nad głową poety, drugi stoi obok trzech książek. Są to księgi Iliady, Odysei i Eneidy. Rozwiązuje się zatem zagadka – muzą jest Kaliope, opiekunka poezji epickiej.
Fresk przedstawia Apolla w otoczeniu muz i literatów. Postać boga została namalowana w centrum, jego głowę wieńczy wawrzyn. Apollo gra na lirze, dookoła niego stoją muzy, które trzymają charakterystyczne dla siebie atrybuty. Głowy twórców zdobią wieńce laurowe, symbole nieśmiertelnej sławy. Rafael namalował osiemnastu poetów. Wśród dziewięciu twórców antycznych jest Safona, która siedzi, trzymając pergaminowy zwój. Do dziewięciu współczesnych zaliczyć należy Petrarkę i Dantego. Dziewięć jest także muz. Symbolika liczby jest tu nie bez znaczenia. Odnosi się do chrześcijańskiego dogmatu o Trójcy Świętej, oznacza doskonałość i pełnię. Fresk miał pokazywać pontyfikat Juliusza II jako szczęśliwe czasy dla poezji i sztuki. Rafael malował stanze (pokoje) watykańskie, począwszy od 1508 roku. Znajdują się na II piętrze.
Inne przykłady malarskie: