Stanisław Moniuszko Aria Stefana z opery Straszny dwór
W nocnej scenerii Stefan śpiewa przy starym zegarze o swoich życiowych rozterkach. Ślubował pozostać w bezżennym stanie, aby w każdej chwili móc stawić się na wezwanie ojczyzny, tymczasem w jego sercu rodzi się miłość do Hanny. Nagle odzywa się zegarowy kurant z melodią poloneza – symbolem polskości. Naśladujące pozytywkę wysokie dźwięki dzwonków oddają mechaniczny charakter tej muzyki. Zapamiętana melodia wyzwala wspomnienie szczęśliwego dzieciństwa (rozumianego także jako czas niepodległości), w którym melancholia miesza się nostalgią: „Boże mój! / melodia ta o jakież chwile przypomina”. Narastanie uczuć Stefana ilustruje wznoszący charakter melodii, która osiąga apogeum w okrzyku: „Matko moja miła! / O matko moja miła!”. Słowa te w ukryty sposób wyrażały uczucia patriotyczne Polaków, opłakujących los zniewolonej przez zaborców Matki-Ojczyzny.
muz. Jerzy Satanowski, sł. Agnieszka Osiecka, wyk. Ewa Błaszczyk Orszaki, dworaki (płyta Nie żałuję)
Refleksja nad wpływem historii na losy Polski. Wydarzenia historyczne skłaniają żołnierzy do składania ojczyźnie ofiary najwyższej – własnego życia. Refren poddaje w wątpliwość zasadność takiej postawy. Historia wymaga od ludzi i wieków nieustannego zaangażowania, co nie jest równoważne z uznaniem zasług uczestników. Obiecane korzyści z udziału w wydarzeniach mogą okazać się złudnym wyobrażeniem. Jej siła znosi z mapy świata imperia i konstytuuje nowe państwa. Upadają marzenia o poprawie losu budowane na fundamencie kłamstwa. Tryby historii pochłaniają całe narody, więc życie jednostki nie tworzy historii.
Inne przykłady muzyczne