Motyw ogrodu w filmie

Tajemniczy ogród, reż. Agnieszka Holland

Historia pięknego, angielskiego ogrodu. Ogród był ulubionym miejscem zmarłej bohaterki. Po jej śmierci, mąż zamknął go i nie pozwolił nikomu do niego wchodzić. Dopiero przyjazd siostrzenicy, małej dziewczynki, która także straciła rodziców, wprowadza zmiany. Dziewczynka znajduje przypadkiem klucz i otwiera tajemniczy, piękny ogród. To zdarzenie powoduje kolejno małe cudy, kaleki chłopiec zaczyna chodzić, dziewczynka znajduje radość życia a mąż, wuj dziewczynki przypomina sobie o szczęściu jakie było w tym ogrodzie i że może ono nadal trwać. Ogród jako miejsce piękne, cudowne i sprawiające, że szary i smutny świat staje się kolorowy i pełny miłości i patrzenia w przyszłość.

Marzyciel, reż. Marc Foster

Jest to historia niezwykłego człowieka, twórcy bajecznego świata, pełnego niesamowitych, pięknych zjawisk i przesycony niezwykle bogatą wyobraźnią. Niejednokrotnie w wykreowanym świecie pojawiają się scenerie przepięknych ogrodów. Ogród w tym filmie ma znaczenie raczej symboliczne, jako wytwór wyobraźni. Ale jest to tęsknota, marzenie piękna i sielanki, a wszystko to właśnie w scenerii natury, parku, ogrodów. Ogród jako stan umysłu, jako marzenie, wytwór wyobraźni.

Inne przykłady filmowe

• Pachnidło, reż. Tom Tykwer (ogród miejscem zabaw i radości, jednocześnie miejscem zabójstwa)
• Ogród ziemskich rozkoszy, reż. Lech Majewski (ogród rozumiany w przenośni, na podst. analizy obrazu H. Bosha)
• Córka botanika, reż. Sijie Dai (ogród, miejsce pracy i przyjaźni bohaterów)
• Ogród, reż. Martin Šulik (bohater wraca myślami do dzieciństwa – ogrodu swojego dziadka)
• Elfy z ogrodu czarów, reż. Charles Sturridge (fascynacja i ujawnienie legendy o elfach w ogrodzie)
• Kontrakt rysownika, reż. Peter Greenaway (ogród jako część rysowanej posiadłości i jako miejsce spotkań)
• Duma i uprzedzenie, reż. Joe Wright (ogrody jako tło rozwoju akcji filmu – nastrój, klimat)
• Milou w maju, reż. Louis Malle (ogród miejscem spotkania na pogrzebie, miejscem zabaw, rozliczeń rodzinnych)
• Faustyna, reż. Jerzy Łukaszewicz (praca w ogrodzie – miejsce rozmyślań, modlitwy i spotkań z Bogiem)
• Dwa księżyce, reż. Andrzej Barański (ogród jako miejsce letniego wypoczynku