Olivier Messiaen Et expecto resurrectionem mortuorum (I oczekuję wskrzeszenia umarłych) na orkiestrę
Swoiste, czteroczęściowe requiem (bez słów i śpiewu) poświęcone pamięci milionów ofiar I i II wojny światowej. W części pierwszej główny temat przypomina chorał z wcześniejszej kompozycji Messiaena Couleurs de la Cité Céleste. Część druga opatrzona jest mottem z Listu św. Pawła do Koryntian: „Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nie ma już nad Nim władzy”. Ilustracją motta jest hinduski rytm „vijaza” poświęcony bogowi Sziwie, który reprezentuje unicestwienie śmierci. Przesłanie motta części trzeciej, z Ewangelii wg św. Jana: „Nadchodzi godzina, kiedy to umarli posłyszą głos Syna Bożego”, realizowane jest: jako śpiew legendarnego ptaka uirapuru-verdadeiro z Amazonii, zwiastuna śmierci (melodia fletu, zmienna pod względem dynamiki i barwy); jako pauza i jako potężne, długo wybrzmiewające dźwięki tam-tamów. W części czwartej bicie w gongi ilustruje marsz tłumu, zapowiedziany w motcie z Apokalipsy św. Jana: „I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu…”.
muz. Bartosz Zielony i Katarzyna Wilk, sł. Jacek Mejer i Katarzyna Wilk, wyk. Mezo Nieśmiertelność (płyta Eudaimonia)
Podmiot liryczny zamierzał w grubej książce szukać rozwiązania zagadki nieśmiertelności, lecz z powodu wyjazdu żony musiał zająć się trzymiesięczną córeczką Zuzią. Włączył dziecko w plan poszukiwania odpowiedzi na dręczące go pytania: „Czym jest nieśmiertelność, / czy istnieje / gdzie jest?”. Z powodu Zuzi, która „[…] zamiast zasnąć, / wolała od czasu do czasu głośno wrzasnąć […]”, dociekliwy tata przerywał czytanie, dopóki dziecko nie zasnęło. Przebudziło się na chwilę, co wywołało refleksję taty: „Jak dorośniesz kochanie, / może mi pomożesz / i będziesz mogła coś w tej materii też orzec”. Nad ranem lektura przynosi rozczarowanie: „Nie znalazłem odpowiedzi na pytanie”. Zuzia płacze – nagłe olśnienie młodego ojca: „[…] w jej oczach ujrzałem nieśmiertelność”.
Inne przykłady muzyczne