Motyw nieśmiertelności w malarstwie

Mistrz ołtarza z Trzebonia Zmartwychwstanie

Oto postać Chrystusa w cynobrowej szacie – właśnie przed chwilą wstał z grobu i w geście błogosławieństwa daje całemu światu wolność zmartwychwstałego życia. Grób jest zamknięty, więc domyślamy się, że Chrystus przeniknął wieko grobowca i unosi się teraz nad nim z niezwykłą lekkością. Niebo czerwone tak samo, jak szata i rany Chrystusa. Żołnierze wbrew temu, co głosi Pismo Święte nie śpią – obserwują z podziwem tę niezwykłą scenę.

W tle widzimy góry, ptaki, drzewa – naturę, której Chrystus również udziela błogosławieństwa. Odrodzenie jest symbolem nieśmiertelności, wiecznego życia i zbawienia – fundamentów chrześcijańskiej wiary.

Matteo di Giovanni Wniebowzięcie Maryi

W chwale, w otoczeniu chórów anielskich unosi się ku niebu młoda i pogodna Maryja. Wychyla się ku niej czekający Syn Boży w geście powitalnym. Święci i prorocy również czekają na przyjęcie Maryi. Atmosfera jest podniosła i radosna. Na samym dole widzimy świętego Tomasza, który łapie zsuniętą przepaskę z szaty świętej – opaska jest materialnym dowodem na to, że Matka Boska wszystko wie i pamięta o nim nawet w niebie. Droga świętej na ziemi była piękna i czysta, teraz unosi się do nieba, gdzie czeka ją zbawienie i życie wieczne.

Inne przykłady malarskie:

• Simon Marmion Dusza św. Bertina unoszona do Boga (dusza jako symbol czegoś niezmierzonego, sięgającego wieczności)
• Mistrz legendy św. Łucji Maryja, królowa niebios (wstąpienie Matki Boskiej do nieba)
• Piero della Francesca Zmartwychwstanie (Chrystus w chwale powraca do świata żywych)