muz. Feliks Nowowiejski, sł. Maria Konopnicka Rota
Pieśń patriotyczna, której treść wyraża dążenie Polaków pozostających pod zaborem pruskim do emancypacji narodowościowej. Zbiorowy podmiot liryczny (naród) deklaruje przywiązanie do ojczystej ziemi, języka polskiego, historii i kultury: „Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród, / nie damy pogrześć mowy!” Zapowiada walkę z wielowiekowym zniewoleniem. Wyraża silny sprzeciw wobec działań germanizacyjnych zaborcy, który w odpowiednim momencie („gdy zagrzmi złoty róg”), przerodzi się w zbrojny opór. Każdą strofę kończy zwrot: „Tak nam dopomóż Bóg!” Uroczysta, chorałowa i marszowa melodia osiąga kulminację na kluczowych słowach tekstu: wróg, Bóg, próg, róg.
muz. i sł. Jacek Kaczmarski Pięć głosów z kraju. Modlitwa (płyta Dzieci Hioba)
Modlitwa do Matki Boskiej o ocalenie narodu przed wielorakim głodem, prowadzącym do upadku moralnego. Chodzi nie tylko o głód chleba, ale także o głód miłości, której brak w serach, o głód zemsty, której nie potrzeba, o głód władzy, która jest w rzeczywistości siłą. Modlitwa o ocalenie narodu, który tonąc, pociąga innych za sobą na dno, który sam marząc, odmawia innym prawa do marzeń, który zadaje ciosy, by pozostawić ich ślady. Modlitwa o ocalenie nas przed nami samymi.
Inne przykłady muzyczne