Giacomo Puccini Manon Lescaut, opera, libretto: Ruggiero Leoncavallo, Marco Praga, Domenico Oliva, Luigi Illica, Giuseppe Giacosa, Giulio Ricordi i Giacomo Puccini według Antoine-François Prévosta
Historia lekkomyślnej kobiety z arystokratycznego rodu i zakochanego w niej kawalera des Grieux. Podczas postoju w gospodzie, przystojny młodzieniec zakochuje się w Manon, którą brat eskortuje do klasztoru (aria tenorowa des Grieux): „Nie widziałem dotąd nigdy kobiety do niej podobnej”. Młodzi postanawiają uciec ukradzionym powozem do Paryża (dialog Manon i des Greiux na tle akordów, których eteryczny charakter podkreślą smyczki, instrumenty dęte drewniane, blaszane oraz harfa).Tam Manon porzuca ubogiego kochanka i znajduje towarzystwo starszego, lecz bogatego adoratora. Jednak bogactwo nie daje jej szczęścia (aria sopranu): „W tych miękkich koronkach złotej alkowy panuje lodowata, śmiertelna cisza, zimne milczenie, które mnie zmraża…”. Manon postanawia pogodzić się z ukochanym. Wraz z żandarmami ściga ich okradziony Géronte. Manon zostaje aresztowana pod zarzutem prostytucji i deportowana do Ameryki. Des Grieux błaga kapitana okrętu, aby jako członek załogi mógł towarzyszyć ukochanej w podróży do Luizjany (aria tenorowa na tle smyczków, rogów i fagotów): „ […] jestem szalony! Patrzcie, jestem szalony, zobaczcie jak płaczę i błagam, jak proszę miłosierdzia!” W Nowym Orleanie des Grieux odnajduje Manon w pochodzie skutych kajdankami kobiet i namawia ją do ucieczki. Uciekają na pustynię, gdzie Manon umiera z wyczerpania w ramionach ukochanego, a w chwilę potem i on pada bez życia.
muz. Krzysztof Klenczon, sł. Janusz Kondratowicz Rok z kapryśną dziewczyną (płyta Czerwone Gitary 1)
Podmiot liryczny przedstawia na tle zmieniających się pór roku historię swojej znajomości z wiecznie niezadowoloną dziewczyną. Pomimo oznak wiosny: zieleni, kwitnących sadów i kluczy przelatujących ptaków, dziewczyna jest kolejny raz zagniewana. Nadeszły długie, słoneczne, letnie dni, a ona pośród pachnących wrzosowisk stoi zachmurzona. W jesienne mroczne dni i wieczory snuje się baśń, wiatr hula po bezdrożach, a dziewczyna jest ciągle zła! Gdy śnieg przykrył ziemię, chłopak postanawia w końcu rozstać się z dziewczyną, która zabrała mu rok życia: „Więc od jutra, proszę Cię, / Na innego gniewaj się!”
Inne przykłady muzyczne