Richard Strauss Alpensinfonie (Symfonia alpejska) op. 64
Ukochany świat gór w ojczystej Bawarii, złożony z opisanych przez Straussa obrazów. Noc – motyw gór wprowadzony przez instrumenty dęte blaszane poprzedza wstęp uroczystych akordów; Wschód – motyw zaczerpnięty z wcześniejszego utworu Tragedia artysty; Podejście – rogi myśliwskie, przy których wędrowiec wchodzi do lasu; Wędrówka brzegiem strumienia, prowadząca do Wodospadu – kaskada dźwięków skrzypiec, szumiące dźwięki harfy i „połyskliwe” dźwięki celesty; Kwietne łąki prowadzą wędrowca na Halę – dzwonki pasterskie i dalej na Lodowiec, gdzie najwyższe dźwięki trąbek oddają połyskiwanie lodu; Niebezpieczne momenty w drodze na Szczyt, gdzie wędrowiec doznaje wzruszenia, zilustrowanego urywaną melodią oboju; Unoszą się mgły – motyw hekelfonu; Słońce powoli zakrywają chmury – melodia oboju altowego; Cisza przed burzą, Zejście utrudnione przez Burzę i wicher – nawałnica imitowana przez orkiestrę i maszynę do naśladowania wiatru i grzmotów; Zachód słońca, prowadzący do Nocy, której zapadnięcie symbolizuje opadająca gama minorowa.
Czesław Niemen Sen o Warszawie (płyta Czas jak rzeka)
Opowiadanie podmiotu lirycznego o ukochanym mieście – Warszawie. Postrzega je jako cudowny świat, w którym spędził najpiękniejsze dni, wyśnił kolorowe sny. Marzy o tym, aby zatrzymać czas i polecieć jak ptak: „Tam, gdzie moje sny, / I warszawskie kolorowe dni”. Zaprasza do obejrzenia świtu nad Wisłą, gdzie na powitanie dzień wstaje nad Warszawą.
Inne przykłady muzyczne