Z ogromną lekkością namalowała artystka śliczny bukiet róż. Nie widzimy zbyt wielu szczegółów – to faktura i światło budują magiczny klimat złocistych kwiatów. Nie widzimy również wazonu, jedynie gęste pociągnięcia pędzla układające się w kształty lśniących płatków. Obraz namalowany jest jakby przez mgłę (charakterystyczny zabieg stosowany przez artystkę), to właśnie rozmycie konturów podkreśla ulotność piękna kwiatów. Podobnie jak w malarstwie impresjonistycznym, liczy się tu bardziej wrażenie, jakie robią na nas kwiaty niż ich rzeczywiste odzwierciedlenie. Artystka potrafiła namalować miękkość pąków, uchwyciła drżenie drobnych listków. To właśnie niedomówienie i subtelne pociągnięcia pędzla nadają wyjątkowego wyrazu świeżym kwiatom.
Egon Schiele Słonecznik
Długi i wysuszony słonecznik jest bohaterem obrazu. Oto widzimy chudą gałąź zakończoną czarną głową, liście przypominają kształtem rękawy, a kondycja kwiatu jest najprawdopodobniej kondycją samego artysty malującego ten obraz. To nietypowe i jedyne w swoim gatunku przedstawienie rośliny, która zdaje się mieć świadomość. Obraz ten jest zaskakujący w swojej prostocie i sile wyrazu. Klimat obrazu jest dość przygnębiający i bardziej skłania do refleksji nad przemijaniem niż do radosnej kontemplacji natury.
Inne przykłady malarskie: