Franz Schubert, słowa Johann Wolfgang Goethe Król elfów (lub Król olch)
Pieśń przedstawia fantastyczną scenę rozgrywającą się podczas spowitej mgłą nocy, pośród zawodzenia wiatru i tętentu końskich kopyt. Pędzący jeździec to ojciec, który tuli w ramionach majaczącego w gorączce syna. Choremu dziecku wydaje się, że widzi baśniowego króla elfów, który wzywa je urokliwą pieśnią, obiecując miłą zabawę z jego córkami. Napięcie potęguje dramatyczny dialog przerażonego dziecka: „Mój ojcze, mój ojcze, czy ty słyszysz, / Co szepcze król elfów?”, i starającego się je uspokoić ojca: „Uspokój się moje dziecko, to tylko wiatr w liściach szeleści…” Utwór kończy przedśmiertna skarga dziecka (opadająca fraza) i przerywany szlochem głuchy recytatyw „w ramionach ojca dziecko było martwe”. Ekspresję tekstu podkreślają triole oktawowe naśladujące tętent konia oraz wspinający się dramatyczny motyw basowy przypominający lękliwe spojrzenia w upiorną noc.
Kombi Królowie życie (płyta Królowie życia)
Gorzka refleksja o przemijaniu. Piosenka opowiada o marzeniach podrzędnego muzyka, którego życie upływa między estradą a hotelem. Uciążliwa codzienność tras koncertowych skłania go do marzeń o wielkiej sławie, gdyż został wychowany w przeświadczeniu, że liczy się tylko wygrana. Tytułowi „królowie życia” to muzycy, którzy odnieśli sukces w swojej branży. Upływający czas zatrze blask ich sławy. Pozostaną po nich skomponowane piosenki, nagrane płyty zalegające w tandetnym magazynie, filmy z zarejestrowanymi koncertami. Gitara znajdzie się w rękach innego muzyka, a autobus, którym grupa odbywała trasy koncertowe, zniszczy rdza na złomowisku.
Inne przykłady muzyczne