Motyw króla w malarstwie

Jean Clouet Franciszek I

Postać namalowanego króla Francji, Franciszka I nie mieści się w kadrze – to najprawdopodobniej świadomy zabieg artysty, który tym samym chciał podkreślić wyniosłą w swej potędze i olśniewającym bogactwie postać władcy o przemożnym autorytecie. Poza bogactwem stroju malarz równie precyzyjnie namalował twarz władcy z długim potężnym nosem, stanowczymi ustami, przenikliwym wzrokiem. Wszystkie drobne elementy obrazu składają się na portret monarchy o nieprzeciętnej osobowości i majestacie.

Hans Holbein Portret Henryka VII

Oto Król Henryk VIII w całej swej okazałości. W kapeluszu z pióropuszem, w bogato zdobionym stroju monarchy spogląda na nas pewnie i ze spokojem. Jest świadomy swojej wielkości. Połyskujące sygnety na pulchnych dłoniach króla są również atrybutami władzy. Postać króla wypełnia cały obraz – po pierwsze ze względu na tuszę portretowanego, ale również ze względu na podkreślenie potęgi monarchy.

Inne przykłady malarskie:

• Mistrz Dyptyku z Wilton Biały Jeleń (zwierzę jako emblemat króla Ryszarda II)
• Anton van Dyck Król Anglii Karol I na łowach (na swoim płótnie malarz ukazał to, w co wierzył król – że jest pomazańcem bożym. Artysta przedstawił króla w całej swojej okazałości)
• Philippe de Champaigne Ex Voto (potrójny portret kardynała Richelieu, dumnego monarchy kościelnego)
• Nicholas Hilliard Królowa Elżbieta I (królowa namalowana jak bogini, istota, której nie imają się żadne słabości)
• Joos van Cleve Królowa Eleonora Francuska (portret kobiety-damy)
• François Clouet Portret konny Franciszka I (postać króla na koniu jako podkreślenie monarszej władzy)
• Hyacinthe Rigaud Ludwik XIV (portret ucieleśnia ideał monarchy absolutnego)
• Francisco Goya Rodzina Karola IV (demaskatorsko przedstawiona rodzina królewska, pozbawiona intelektu)