Marc Chagall Kochankowie w świetle księżyca
Artysta za pomocą kolorów i bogatej faktury oddaje nastrój wieczornego uniesienia kochanków. W świetle księżyca wydają się być oderwani od rzeczywistości, unoszący się nad ziemią. Anioł otwiera przed nimi okno – może schronią się w pokoju? A może właśnie go opuścili i udali się w długą podróż, tylko im znaną? Poza parą i aniołem niczego nie widzimy. To chyba artysta chciał pokazać – świat kochanków jest światem intymnym, zamkniętym w ramionach. Przestrzeń dookoła zdaje się być jedynie dekoracją spektaklu, w którym mogą wystąpić tylko dwie osoby, piszące miłosny scenariusz.
To jeden z najbardziej znanych obrazów wiedeńskiego artysty. Ilość dekoracyjnych motywów jest odzwierciedleniem uniesienia, jakie przeżywa całująca się para. Wszystko zdaje się zakwitać w tym ślicznym momencie. Stroje kochanków pełne ciepłych kolorów również określają atmosferę. Mimo że nie widzimy tu nagiego ciała, to cała scena jest bardzo zmysłowa. Wyraz twarzy kobiety świadczy o jej zaangażowaniu – przymknięte oczy, lekko zaróżowione policzki, dłonie oplatające szyję mężczyzny to wszystko elementy, które budują niepowtarzalny klimat obrazu.
Inne przykłady w malarstwie: