Motyw domu w filmie

Dom, reż. Jan Łomnicki

Serial opowiada historię warszawskiej kamienicy przy ul. Złotej i jej mieszkańców, którzy wracają z wojny do zniszczonej stolicy. Tutaj próbują się odnaleźć w nowej rzeczywistości, nie zgadzając się jednak z komunistycznym reżimem. Produkcja osadzona jest głęboko w realiach społecznych i politycznych powojennej Polski, wplatane są tu nawet fragmenty popularnej wówczas kroniki filmowej. Lokatorzy wracają dokładnie w miejsce, z którego musieli uchodzić w czasie wojny, każdy z nich niesie bagaż własnych traumatycznych przeżyć, a zarazem wraca z nadziejami, czegoś lub kogoś oczekuje. Tytułowy dom jest centrum rodzinnego życia tych osób, a zarazem w większym wymiarze jednoczy wszystkie te splątane ludzkie historie, staje się miejscem spotkań i odbudowania więzi.

Alternatywy 4, reż. Stanisław Bareja

Serial przedstawiający zagospodarowanie świeżo wybudowanego osiedla wielkopłytowego. Oprócz zwyczajnych lokatorów bloku przy ulicy Alternatywy niebagatelną rolę odgrywa postać gospodarza – Stanisława Anioła, podporządkowującego się, a zarazem chcącego zaimponować pracownikom spółdzielni mieszkaniowej. Gospodarz, miast być dozorcą, wprowadza w bloku, który wbrew odczuciom mieszkańców nazywa ciepło domem, rządy żelaznej ręki, organizuje więc spotkania chóru, klubu lokatora itp., a przy tym próbuje uczynić z mieszkańców donosicieli. Dzieło Barei jest farsą nie tylko na temat peerelowskiego budownictwa mieszkaniowego, ale również sposobu działania ówczesnych władz, pozbawiających obywatela nawet domowej prywatności.

Inne przykłady filmowe:

• Wojna domowa, reż. Jerzy Gruza (dom jako centrum akcji, konflikty rodzinne);
• Skąpiec, reż. Louis de Funes (adaptacja dramatu);
• Nie ma róży bez ognia, reż. Stanisław Bareja (problemy mieszkaniowe w PRL).