Motyw bólu po stracie w filmie

Pokój syna, reż. Nanni Moretti

Andrea posiada zwyczajną, szczęśliwą rodzinę. Niestety tonie podczas nurkowania. Zmienia to zupełnie życie jego rodziców i siostry. Bliscy zmarłego chłopca nie mogą się otrząsnąć z tęsknoty i cierpienia. Dowiadują się, że Andrea miał dziewczynę – chcą nawiązać z nią kontakt i jeszcze raz powrócić do bolesnej przeszłości.

Film pokazuje jak jedno zdarzenie może zmienić los wielu osób. Pokój syna porusza problem wyrzutów sumienia, przemyśleń, że ten dzień mógłby wyglądać inaczej, gdyby nie zmiana planów – czasami zwycięża przeznaczenie.

21 gramów, reż. Alejandro González Iñárritu

Film pokazuje jak losy nieznajomych sobie osób może połączyć jedno wydarzenie. Tym razem jest to nieszczęśliwy wypadek. Giną w nim: mąż i dwie małe córeczki Cristiny. Kobieta wpada w rozpacz. Jest to również tragedia dla kierowcy – Jacka, zresocjalizowanego kryminalisty. Jego wiara zostaje poddana próbie. Trzecią osobą, na którą wypadek ma wpływ jest Michael, człowiek oczekujący na przeszczep serca.

Opowieść zmusza do refleksji – wydarzenie, które dla jednych jest nieszczęściem, dla innych może być jedyną szansą na dalsze życie. Film porusza problem odwagi, poświęcenia dla drugiego człowieka i wiary w Boga.

Inne przykłady filmowe:

• Trzy kolory: Niebieski, reż. Krzysztof Kieślowski (rozpacz kobiety po śmierci córki i męża);
• Forrest Gump, reż. Robert Zemeckis (pustka po stracie przyjaciela, matki i żony);
• Obsesja, reż. Sean Penn (wypadku samochodowy – cierpienie ojca po utracie córki);
• Titanic, reż. James Cameron (ból po utracie ukochanego);
• Naga dusza, reż. Carine Adler (cierpienie po śmierci matki);
• List w butelce, reż. Luis Mandoki (ból po stracie żony);
• Zielona mila, reż. Frank Darabont (rozpacz i zemsta po śmierci dzieci);
• Nói Albinói, reż. Dagur Kari (pustka po tragicznej śmierci wszystkich bliskich osób);
• Kill Bill, reż. Quentin Tarantino (chęć zemsty po śmierci nienarodzonego dziecka);
• Narodziny, reż. Jonathan Glazer (pustka po dawno zmarłym mężu);
• Cała zima bez ognia, reż. Greg Zglinski (ból rodziców po tragicznej śmierci dziecka);
• Drzwi w podłodze, reż. Tod Williams (cierpienie kobiety po stracie synów).